dijous, 14 de gener del 2016

Fernanda Peres ens deixà

M'assabento de la mort recent d'aquesta fadista que a penes havia escoltat i és ara, malauradament, que descobreixo la seva veu extraodinària, tan clara, tan "fadista" i penso quantes d'aquestes veus em falten encara per descobrir, tan de les antigues com de les més noves.

He estat escoltant alguns temes que m'ha fet arribar l'amic Paulo Guerra, el qual també -a petició meva- ha fet la transcripció de la lletra d'aquest fado que us deixo aqui, per recordar aquesta magnífica fadista. O meu sempre obrigado amigo Paulo.







Fado das Lágrimas (1958) - Fernanda Peres
 composição da autoria do Sr. Dr. Alberto Janes


Gota de agua que ao brilhar
Consegues atenuar
 o desgosto que se acalma
Tu és alma a sangrar
O pranto é sangue da alma
Ai tu és a alma a sangrar
o pranto é sangue da alma
 Os teus segredos são tais
Que não apareces mais
Quando a vida é doce e calma
Só corres nos temporais
Do mar que temos na alma
Ai tu és a alma a sangrar
O pranto é sangue da alma
Se o pranto no meu olhar
Não mora constantemente
Como é que vive no cantar
Pois aprendi a chorar
De uma maneira diferente
Uma coisa me domina
A  cantar dentro de mim
é uma voz da minha sina
porque é ela que me ensina
A chorar cantando assim.


                                       Podeu veure més de la Fernanda Peres 

                                      https://youtu.be/Nj5EjrgRCCk

                                      https://youtu.be/99oHQIprGaI

                                      https://youtu.be/otBsUvvJE6U


dijous, 31 de desembre del 2015

Coração vadio

Diu la Sandra Correia al seu perfil de facebook:

Tenho em casa o melhor Realizador do mundo e o melhor Actor
infantil de sempre!
Eis aqui o que vos tinha prometido ir revelando aos poucos. Somos aventureiros!

(I el melhor Realizador li respon: Sorte tenho eu em ter assim uma musa inspiradora!)

Jo que conec als tres (i encara més: als quatre :)) confirmo tot el que es diu aqui, i no me'n puc estar per acomiadar el 2015 de deixar-vos amb aquest video, només perque comproveu que el que us dic va a missa!!

Coração vadio





L'adjectiu Vadio, és molt usat en el món del Fado, i fa referència a la vida que porten els fadistes. Es podria traduir a la nostra parla i en el seu contexte com a vagabund, o millor encara com a rodamón, aquell que va d'una banda a l'altra sense tenir, com aquell qui diu, un ofici massa convencional. Confesso que és una de les paraules que m'agraden més de la llengua portuguesa.

José Guimarães / Manuel Reis

Repertório de Sandra Correia

Coração, num constante desafio
Vive a vida como pode
Como pode e como quer
Vagabundo e sonhador, è um vadio
Que não sabe qual o mundo
Qual o mundo em que viver
È tão louco que ao bater eu desconfio
Que ele bate sem saber
Sem saber porque bater

Coração vadio que não sabe onde parar
E pára em qualquer lugar
Como e quando lhe convém
Coração vadio, diz que sente, mas não sente
Diz que adora toda a gente
Mas não gosta de ninguém

Coração, vê se encontras um abrigo
Vê se deixas por aí
Por aí de vadiar
Talvez haja um coração que seja amigo
Onde possas, com amor
Com amor ter um lugar
Já è tempo de ter cuidado contigo
Já è tempo de saber também amar

(letra tirada do blog fadosdofado)



Álbum PERSPECTIVA by Sandra Correia.


Produção: ME!
Realização: João Costa Menezes
Fotografia: Carlos Costa Coelho
Edição: Ruben Latre
Som Caixinha de Música: Fernando Gomes

Coração Vadio
(José Guimarães/Manuel Reis)
Sandra Correia
Pedro Viana (guitarra portuguesa)
Miguel Ramos (viola de fado)
Frederico Gato (baixo)

Produced by JCM
Menezes Entertainment!

dimecres, 9 de desembre del 2015

Fados 16

Ja fa dies que no parlàvem de la meva inicial recopilació de fados. Ens havíem quedat en el quinze, així que anem pel següent.


D'aquest recopilatori recordo el descobriment de Maria do Ceu, fadista portuguesa radicada a Galiza, també el goig d'escoltar en Marceneiro; però vaig tancar el cd amb una cançó o fado-cançó dedicada a Lisboa, una més.


Però com que hem parlat poc de la fadista Maria da Fé, aqui us deixo amb un poema d'Ary dos Santos








Senhora Dona Lisboa, canta 
Maria da Fé






Ary dos Santos / Martinho d’Assunção


Senhora dona Lisboa
Duquesa de meia raça
Vais do Terreiro do Paço
Ao Miradoiro da Graça

Levas saia pombalina
Blusa bordada a retroz
Sorriso de seda fina
Cinta de Eça de Queiroz

Com vestido de azulejo
E peito alto entalado
Num decote sobre o Tejo
Tens corpo de rio e fado

Senhora dona cidade
Cada praça mais formosa
Tiras ruas na idade
Com paredes cor de rosa

dissabte, 28 de novembre del 2015

Un adéu

Un record d'aquells que permaneixen i que ens acompanyaran ja per sempre. 

Això significa per a mi la tia Bia, que em va emocionar tant aquella nit a la Tasca do Chico, això, i també i sobretot sentir el Fado, comprendre el Fado, saber-ne l'essència.

Per això el meu agraïment i la certesa que serà sempre per a mi un record d'aquells que guardem amb aquell cel  que només les coses importants demanen.


Obrigado Bia.





Lisboa

Artur Ribeiro / Ferrer Trindade
Repertório de Beatriz da Conceição
Vejo do cais mil janelas / Da minha velha Lisboa
Vejo Alfama das vielas / O Castelo a Madragoa

Os meus olhos rasos de água / Deixam por toda a cidade
Na minha prece de mágoa / Esta canção de saudade

Quando eu partir, reza por mim Lisboa
Que eu vou sentir, Lisboa, penas sem fim, Lisboa
Saudade atroz que o coração magoa
A minha voz entoa feita canção, Lisboa
E se ao voltar me vires chorar, perdoa
Que eu abra a porta á tristeza para depois rir á toa
Tenho a certeza que ao ver as ruas tal qual hoje eu vejo
Esse teu ar de raínha do Tejo
Hei-de beijar-te, Lisboa

Hei-de beijar com ternura / As tuas sete colinas
E vou andar á procura / De mim, nas tuas esquinas

E tu Lisboa, hás-de vir / Aqui ao cais como agora
P'ra eu te dizer a rir / O que hoje minh'alma chora.

dilluns, 9 de novembre del 2015

Força Zé

El bon amic i gran fadista Zé Manel Castro està passant per uns moments difícils. La salut li està fent la guitza i avui passarà pel quiròfan.


Li desitjo tot el bo i millor, a aquest amic, a aquesta gran persona, amb la certeza que ens veurem ben aviat a Lisboa i compartirem una abraçada i uns fados.

Força Zé!!!!!







De noite sou feliz

Carlos Plácido / Renato Varela *fado varela*
Repertório de José Manuel Castro


De noite é quando eu oiço a solidão
A dizer-me baixinho o rumo certo
De noite é que o silêncio é meu irmão
E me transformo em ave e sou liberto


De noite é quando penso que fui eu
Quem fez a tempestade e a bonança
Transformo-me num deus e subo ao céu
E faço sorrir alguém que não tem esperança


De noite é que meus passos encontram passos
A vaguear na noite que não quis
De noite dão-me beijos e abraços
De noite é que eu sonho e sou feliz

divendres, 23 d’octubre del 2015

Um Porto de Fado

Aquest és el títol de l'esperat cd de la fadista del Gran Porto, Fernanda Moreira. Cd del qual ja avisàvem en aquest blog el març de l'any passat arran de la petició d'autofinançament que va endegar la fadista.

Ja tenim el disc a les mans, enviat per la fadista a qui agraïm el detall, i portem aqui un petit homenatge en forma de video, d'un dels temes d'aquest treball discogràfic, un poema de l'amic comú José Fernandes Castro i música de Nel Garcia, autor de totes les músiques del cd i també d'algunes lletres.

Un petit homenatge a una fadista de cos i ànima que canta des de molt jove i que com tantes altres es va enamorar del fado mentre escoltava Amália a casa dels pares. Un homenatge, modest, totalment merescut a la Fernanda que canta fado sense adjectius, amb la força de la veritat. En tot cas la veritat seria l'únic adjectiu que li caldria a la Fernanda Moreira.

Obrigado!