diumenge, 8 de juny del 2008

Amália Rodrigues



Fa temps que li dono voltes a posar un post d'Amália. Quasi sempre acabo descartant la ideia perquè de la gran Amália es pot trobar de tot a la xarxa. L'any passat, però, l'amic Tó Moliças em va fer un regal impagable: Unes gravacions en italià de la "Diva".
I no me'n puc estar de deixar aqui aquest tema La casa en via del campo, una versió fantàstica de Casa de Mariquinhas.
Moltes gràcies Tó. Obrigado

He trobat la lletra, així que...

LA CASA IN VIA DEL CAMPO

C'era sempre una canzone per voi un bicchiere due risate con noi
nella casa in via del campo dove dolce andava il tempo
dove ho riso amatoe tante volte ho pianto
ci scaldavano le ore qualche volta in fondo al cuore
rimaneva un'ombra triste di rimpianto
nostalgia di non poter guardare il sole nella casa in via del campo.

Han riperto la finestre quel di'le risate son volate lontano
una ditta di trasporti per coloro che son morti
con le insegne bianco e oro al terzo piano
dove son le tende a fiori delle lampade i colori
i capelli di Maria le sue mani
si direbbe ormai finito tutto quanto nella casa in via del campo.

Una notte son tornato però mi pareva di sentire come allora
quelle voci rider forte un dischiudersi di porte
quattro notte di chitarra cose morte
ho cercato a lungo invano quella luce al terzo piano
quella donna che sapeva anche amare
io l'ho detto ormai e' finito tutto quanto nella casa in via del campo.

Io non piango i miei vent'anni e poi
tante volte abbiamo pianto anche noi
ma potevano lasciare tutto quanto riposare
ora che non si potra'mai piu' cantare
io l'ho detto a Maria vieni a bere vecchia mia
un bicchiere per poter dimenticare
tanto vedi (ormai) e' finito tutto quanto nella casa in via del campo
tanto vedi (ormai) e' finito tutto quanto nella casa in via del campo.

dissabte, 7 de juny del 2008

Una selecció (36)

Qui podria dir que, si estés al mercat, un CD com aquest no seria um sucesso total.
Jo me'l compraria!!!

dimarts, 3 de juny del 2008

Tia Macheta

Berta Cardoso (1911-1997), cantadeira coneguda com "La veu d'or del fado", va començar a cantar molt aviat, als setze anys, i en algun lloc he llegit que va ser a Espanya on va gravar el seu primer disc.
Jo no havia pas escoltat gaire res d'ella, només "Noite de São João".
Va ser al blog fadocravo -molt recomanable de visitar- on vaig "descobrir" més coses d'ella. Especialment Cruz de guerra i aquesta Tia Macheta.
Havia sentit aquest fado per Maria de Fátima que m'agrada
força. La veu, però, més fina i amb una dicció exquisida (que als no-portuguesos ens va molt bé) fa que el seu estil m'agradi encara molt més.
La "veu d'or del fado" canta amb lletra de Linhares Barbosa (el príncep dels poetes) i música de Manuel Soares (Fado Manuel Soares)

la fotografia esà extreta del blog Fadocravo



Tia Macheta

O amante não aparecera
triste Severa sempre fiel
chamou a tia Macheta
velha alcoveta, pra saber dele.

A velha pegou nas cartas
sebentas, fartas de mãos tão sujas
e antes de as embaralhar
pôs-se a grasnar, como as corujas.

"Ele não vem minha filha
di-lo a espadilha, há maus agoiros.
Há também uma viagem
um personagem e a dama d'oiros"

"Este conde é o meu fraco
tome um pataco, tia Macheta"
a velha guardou as cartas
de sebo fartas, sob a roupeta.

Caíram três badaladas
fortes, pesadas, três irmãs gémeas
cá fora nos portais frios
cantam vadios feias blasfémias.

O fidalgo não voltou
Severa o esperou, até ser dia
e desde essa noite é que existe
o fado triste da Mouraria.

Podeu veure el vídeo de la editora del blog fadocravo


dissabte, 31 de maig del 2008

Dedicatòries



No he estat mai caçador d'autògrafs, però a vegades no me'n puc estar...

dijous, 22 de maig del 2008

un aniversari



Aquesta petitona de la Marina, que va néixer l'altre dia, ja té 3 anys.

Moltes felicitats, Marineta.


dimarts, 20 de maig del 2008