dimecres, 9 de desembre del 2015

Fados 16

Ja fa dies que no parlàvem de la meva inicial recopilació de fados. Ens havíem quedat en el quinze, així que anem pel següent.


D'aquest recopilatori recordo el descobriment de Maria do Ceu, fadista portuguesa radicada a Galiza, també el goig d'escoltar en Marceneiro; però vaig tancar el cd amb una cançó o fado-cançó dedicada a Lisboa, una més.


Però com que hem parlat poc de la fadista Maria da Fé, aqui us deixo amb un poema d'Ary dos Santos








Senhora Dona Lisboa, canta 
Maria da Fé






Ary dos Santos / Martinho d’Assunção


Senhora dona Lisboa
Duquesa de meia raça
Vais do Terreiro do Paço
Ao Miradoiro da Graça

Levas saia pombalina
Blusa bordada a retroz
Sorriso de seda fina
Cinta de Eça de Queiroz

Com vestido de azulejo
E peito alto entalado
Num decote sobre o Tejo
Tens corpo de rio e fado

Senhora dona cidade
Cada praça mais formosa
Tiras ruas na idade
Com paredes cor de rosa

dissabte, 28 de novembre del 2015

Un adéu

Un record d'aquells que permaneixen i que ens acompanyaran ja per sempre. 

Això significa per a mi la tia Bia, que em va emocionar tant aquella nit a la Tasca do Chico, això, i també i sobretot sentir el Fado, comprendre el Fado, saber-ne l'essència.

Per això el meu agraïment i la certesa que serà sempre per a mi un record d'aquells que guardem amb aquell cel  que només les coses importants demanen.


Obrigado Bia.





Lisboa

Artur Ribeiro / Ferrer Trindade
Repertório de Beatriz da Conceição
Vejo do cais mil janelas / Da minha velha Lisboa
Vejo Alfama das vielas / O Castelo a Madragoa

Os meus olhos rasos de água / Deixam por toda a cidade
Na minha prece de mágoa / Esta canção de saudade

Quando eu partir, reza por mim Lisboa
Que eu vou sentir, Lisboa, penas sem fim, Lisboa
Saudade atroz que o coração magoa
A minha voz entoa feita canção, Lisboa
E se ao voltar me vires chorar, perdoa
Que eu abra a porta á tristeza para depois rir á toa
Tenho a certeza que ao ver as ruas tal qual hoje eu vejo
Esse teu ar de raínha do Tejo
Hei-de beijar-te, Lisboa

Hei-de beijar com ternura / As tuas sete colinas
E vou andar á procura / De mim, nas tuas esquinas

E tu Lisboa, hás-de vir / Aqui ao cais como agora
P'ra eu te dizer a rir / O que hoje minh'alma chora.

dilluns, 9 de novembre del 2015

Força Zé

El bon amic i gran fadista Zé Manel Castro està passant per uns moments difícils. La salut li està fent la guitza i avui passarà pel quiròfan.


Li desitjo tot el bo i millor, a aquest amic, a aquesta gran persona, amb la certeza que ens veurem ben aviat a Lisboa i compartirem una abraçada i uns fados.

Força Zé!!!!!







De noite sou feliz

Carlos Plácido / Renato Varela *fado varela*
Repertório de José Manuel Castro


De noite é quando eu oiço a solidão
A dizer-me baixinho o rumo certo
De noite é que o silêncio é meu irmão
E me transformo em ave e sou liberto


De noite é quando penso que fui eu
Quem fez a tempestade e a bonança
Transformo-me num deus e subo ao céu
E faço sorrir alguém que não tem esperança


De noite é que meus passos encontram passos
A vaguear na noite que não quis
De noite dão-me beijos e abraços
De noite é que eu sonho e sou feliz

divendres, 23 d’octubre del 2015

Um Porto de Fado

Aquest és el títol de l'esperat cd de la fadista del Gran Porto, Fernanda Moreira. Cd del qual ja avisàvem en aquest blog el març de l'any passat arran de la petició d'autofinançament que va endegar la fadista.

Ja tenim el disc a les mans, enviat per la fadista a qui agraïm el detall, i portem aqui un petit homenatge en forma de video, d'un dels temes d'aquest treball discogràfic, un poema de l'amic comú José Fernandes Castro i música de Nel Garcia, autor de totes les músiques del cd i també d'algunes lletres.

Un petit homenatge a una fadista de cos i ànima que canta des de molt jove i que com tantes altres es va enamorar del fado mentre escoltava Amália a casa dels pares. Un homenatge, modest, totalment merescut a la Fernanda que canta fado sense adjectius, amb la força de la veritat. En tot cas la veritat seria l'únic adjectiu que li caldria a la Fernanda Moreira.

Obrigado! 

divendres, 11 de setembre del 2015

Belos tempos de outrora

Ja hem parlat en aquest blog del fadista Maximiano de Sousa, conegut com Max.
Nascut a Madeira, no només va ser fadista sinó un personatge polifacètic que va dur el fado als espectacles que presentava.
Algunes de les entrades que vaig fer al blog d'aquest magnífic personatge han quedat esquinçades en desaparèixer les pàgines on tenia penjats els reproductors de música, cosa que haurem de solucionar ben aviat.
Volia avui dia onze de setembre Diada Nacional del meu país, deixar-vos un petit Fado d'un gran fadista.

Belos tempos de outrora, és el títol d'aquest poema de Fernando Teles i  música de fado Meia-Noite del compositor Filipe Pinto. Es tracta d'una gravació en la qual el fadista només va cantar una part de la lletra, o sigui un fragment. El poema és llarg i he trobat a la web dedicada a la Berta Cardoso la lletra complerta. La fadista Berta Cardoso, la gran oblidada del món del fado, també el va cantar, encara que no la primera estrofa que aqui canta en Max. Una música la d'aquest fado per a mi de les millors que hi ha en el fado.
Us deixo amb el video del meu bon amic Américo a qui li robo un dels seus pequenos nadas. Obrigado amigo.  


dimarts, 25 d’agost del 2015

Fado a la Vila de Rialp

Reconec que no havia parat esment, fins ara, als festivals de música que, a l'estiu, omplen les viles i pobles del nostre país. Fins que el Fado no ha fet acte de presència en el XV Festival de Música de la Vila de Rialp.

L'anunci ens presentava al guitarrista Mário Pacheco, del prestigiós Clube de Fado de Lisboa, i a les fadistes Ana Maria i Sandra Correia, ben acompanyades per la resta de músics, en Diogo Clemente a la viola de fado i en Rodrigo Serrão al contrabaix. La cita era a l'Església Parroquial de Rialp el dia 8 d'agost. I cap allà vam anar.

Vam poder gravar alguns dels fados i aqui us en deixo un.

Poema de Domingos Gonçalves da Costa i música de Carlos Rocha "Eu já não sei" també conegut com "Ponto final"

I li volem dedicar aquest vídeo a la fadista Sandra Correia, avui, dia del seu aniversari.

Parabéns Sandra Correia, sempre o nosso obrigado por seres assim. Mil beijinhos!!







Eu já não sei se fiz bem ou se fiz mal
Em pôr um ponto final
Na minha paixão ardente
Eu já não sei, porque quem sofre de amor
A cantar sofre melhor
As mágoas que o peito sente

Quando te vejo... e em sonhos sigo os teus passos
Sinto desejo... de me lançar em teus braços;
Tenho vontade... de te dizer, frente a frente
Quanta saudade... há, do teu amor ausente;
Num louco anseio... lembrando o que já chorei
Se te amo ou se te odeio... eu já não sei

Eu já não sei sorrir como então sorria
Quando em lindos sonhos via
A tua adorada imagem
Eu já não sei se deva, ou não deva querer-te
Pois quero às vezes esquecer-te
Quero e não tenho coragem