divendres, 24 de setembre de 2010

Artur Batalha

"O Príncipe do Fado" aquest és el nom que rep aquest fadista, admirador i seguidor del "Rei" Fernando Maurício.

L'escoltem aqui en unes "Quadras soltas" del genial poeta popular António Aleixo, cantades amb música de Fado Menor.



Demano als que en saben / perdó, doncs poc en ser de llegir / per aquelles errades / que els meus versos puguin tenir.
Quan jo mori, roses blanques / per mi que no en talli ningú / si no les tenia en vida / de què em serveixen en la mort.
Quan jo mori ni tan sols / vull una creu a la tomba / per calvari ja em basta / amb la creu que duc a la vida.






Quadras Soltas

Peço às altas competências
perdão, porque mal sei ler
p'ra aquelas deficiências
que os meus versos possam ter.

Quando eu morrer rosas brancas
para mim ninguém as corte
se eu as não tive na vida
para que me servem na morte.

Quando eu morrer nem sequer
na campa uma cruz erguida
para calvário já basta
a cruz que eu levo na vida.

Quadras Soltas són un argument molt usat en el món del Fado, cantades en diversos tipus de música. Un seguit d'estrofes amb un fil conductor comú i que a voltes són interpretades per diversos fadistes en les nits fadistes.
Fa temps vaig escoltar unes quadras soltas també de l'Artur Batalha cantades amb música de Fado Pintadinho. Li vaig demanar al meu amic Américo que en fes un vídeo, una d'aquelles maravilles que ell fa, i va fer aquest amb una dedicatória que no lipodré agrair mai prou.

Mais uma vez obrigado amigo!





dimecres, 22 de setembre de 2010

Lisboa *menjar portuguès*

El Restaurant Lisboa de Comte Borrell a Barcelona ja té web!





http://lisboaenbarcelona.com/




António Chaino - Improviso em Mi Menor



Un espai agradable, amb bona cuina portuguesa molt a prop teu...

Esperem sentir-hi fado ben aviat

dijous, 16 de setembre de 2010

Ana Margarida Pinto



Jove fadista d'Oliveira de Azeméis, al sud de Porto que ha tingut l'amabilitat de fer-se seguidora d'aquest modest "cantinho de Fado", fet aquest que ha posibilitat que la poguèssim conéixer.

Té un espai a Myspace on podem conèixer-la més a fons i també a Youtube amb diverses gravacions en viu.






Portem aqui dos d'aquests vídeos: Carmencita, gravat de la final dos 2ºs Encontros de Fado de Almada, i el clàssic Nem às paredes confesso, gravat al teatre Sá da Bandeira de Porto.

Carmencita

Carlos Alberto Botas / João António da Silva

Chamava-se Carmencita

A cigana mais bonita
Do que um sonho, uma visão;
Diziam que era a cigana
Mais linda da caravana
Mas não tinha coração

Os afagos e os carinhos
Perdeu-os pelos caminhos / Sem nunca os ter conhecido
Andou buscando aventura
Como quem anda á procura / Dum grão de areia perdido


Numa noite de luar
Ouvira-se o galopar / De dois cavalos fugindo
Carmencita, a linda graça
Renegando a sua raça / Foi atrás dum sonho lindo


Só esta canção magoada
Se envolve no pó da estrada / Por onde passa a caravana
Carmencita, Carmencita
Se não fosses tão bonita / Serias sempre cigana


Nem ás paredes confesso

Max / Artur Ribeiro / Ferrer Trindade

Não queiras gostar de mim sem que eu te peça
Nem me dês nada que ao fim eu não mereça
Vê se me deitas depois culpas no rosto
Eu sou sincero, p
orque não quero dar-te um desgosto

De quem eu gosto
Nem ás paredes confesso
E até aposto que não gosto de ninguém
Podes rogar, podes chorar, podes sorrir também
De quem eu gosto
Nem ás paredes confesso

Quem sabe se te esqueci ou se te quero
Quem sabe até se é por ti que eu tanto espero
Se gosto ou não, afinal, isso é comigo
Mesmo que penses que me convences, nada te digo.

I també una altra faceta de l'Ana Margarida....AQUI

Obrigado Ana Margarida por seguir este meu cantinho, e pelo teu sorriso que embelece ainda mais este bálsamo da alma que é o Fado.

dijous, 9 de setembre de 2010

Maria da Fé


Cantaré... fins que la veu em faci mal
per cantar, cantar sempre el meu fado
com l'au que tan alt vola
i és lliure de cantar a qualsevol lloc.

Cantaré... fins que la veu em faci mal
al meu país, a la meva terra, a la meva gent
a la "saudade", a la tristesa que fa mal
a l'amor del qui estima i mor lluny.

Cantaré... fins que la veu em faci mal
a l'amor, a la pau plena d'esperança
al somriure, i a l'alegria del nen
cantaré...fins que la veu em faci mal.

Aquesta és una traducció del fado que avui sentirem, cantat per la Maria da Fé, fadista nascuda a Porto i amb més de cinquanta anys cantant el Fado.

"...cantaré al meu país, a la meva terra, a la meva gent"

Per aquests versos m'ha semblat oportú dur avui aqui aquest fado, celebrant la propera Diada Nacional de Catalunya el proper dissabte dia 11 de Setembre. Seguim i seguirem cantant al nostre país, si cal fins que ens faci mal la veu, si cal fins que ens faci mal l'ànima

"...com l'au que tan alt vola
i és llire de cantar a qualsevol lloc"

Até que a voz me doa

José Luís Gordo / Fontes Rocha
Repertório de Maria da Fé

Cantarei... até que a voz me doa
P'ra cantar, cantar sempre o meu fado
Como a ave que tão alto voa
E é livre de cantar em qualquer lado;
Cantarei... até que a voz me doa

Cantarei... até que a voz me doa
Ao meu país, á minha terra, á minha gente
Á saudade e á tristeza que magoa
Ao amor de quem ama e morre ausente;
Cantarei... até que a voz me doa

Cantarei... até que a voz me doa
Ao amor e á paz cheia de esperança
Ao sorriso e á alegria da criança
Cantarei... até que a voz me doa
Cantarei... até que a voz me doa

els meus agraïments als amics fadosdofado
i a TURKKNCL

diumenge, 5 de setembre de 2010

11 de Setembre a Lisboa


L'Associació CatalunyApresenta, nascuda amb l'objectiu d'esdevenir un pont entre les cultures portuguesa i catalana, celebrarà també a Lisboa la nostra Diada Nacional el proper Onze de Setembre. Serà no Largo do Carmo.

Animem a tots els amics que passeu per aquest raconet de Fado a participar en les activitats d'aquesta Primera Celebració a Lisboa de la Diada.

No próximo dia 11 de Setembro, sábado, vamos celebrar pela primeira vez em Lisboa a Diada da Catalunha. Será entre as 16h00 e as 20h00 no Largo do Carmo com actividades e concertos (ver programa). Também teremos uma bancada informativa sobre as nossas actividades. É por isso que gostávamos contar com a vossa presença e participação no evento.
A comemoração do Dia Nacional da Catalunha é uma iniciativa da Associação Cultural CatalunyApresenta em parceria com a Câmara Municipal de Lisboa.
Apareçam lá e façam correr a voz para termos muito sucesso!
Melhores cumprimentos,

PROGRAMA.

- RECITAL DE POESIA CATALÃ. A cargo de sócios da CatalunyApresenta e com textos de Salvador Espriu, Bartomeu Roselló-Pòrcel, Vicent Andrés Estellés, Joan Margarit, Miquel Martí i Pol, Maria Mercè Marçal, Gabriel Ferrater, Clara Fontanet e Màrius Torres.

- DANÇA COM CABEÇUDOS. Aparecem pela primeira vez os cabeçudos da associação: o Gaudiamus – baseado no dragão de Gaudí das escadas do Parc Güell e no Patufet, protagonista de um dos contos mais famosos da literatura infantil catalã. Os cabeçudos representam um dos principais elementos das tradições populares e costumam participar nas festas a dançar.

- CONCERTO CORO DA ACHADA. O coro da casa da Achada oferecerá dez peças do melhor do seu repertório baseado em músicas revolucionárias de todo o mundo.

- CONCERTO SKA-REGGAE. Com os músicos Carles Belda e Marc Serrats. Juntos, apresentarão um percurso por versões de canções catalãs de todos os tempos com acordeão e guitarra num concerto pluridisciplinar.

- SESSÃO DE MÚSICA CATALÃ COM O DJ EL MATADOR. Para finalizar a festa e ter uma ideia da vivacidade da música actual catalã.


CatalunyApresenta. Associação Cultural


dilluns, 30 d’agost de 2010

Filipa Cardoso

Confesso no haver sentit cantar la Filipa Cardoso fins aquest any que vaig comprar el seu segon disc "Cumprir o seu Fado", produït per Jorge Fernando, que també és autor de diverses lletres. Va ser el meu amic Vasco Almeida una nit a Bela que em va dir assenyalant la fadista que seia en companyia d'altres fadistes: "Esta sim que canta!"

Aquella nit, però, la Filipa no va cantar i vaig haver d'esperar arribar a casa i escoltar el CD i navegar per la xarxa per comprovar que el meu amic Vasco tenia raó. És bona!


Així que la portem a aquest cantinho amb un fado Tango i um poema de la qual n'és autora.
Há um silêncio entre nós



Há um silêncio entre nós
l.- Filipa Cardoso
m.- Joaquim Campos *fado Tango*
Vivo o nosso amor a sós
e só sei viver assim
há um silêncio entre nós
e eu só oiço a minha voz
pois já não chamas por mim.

A saudade anda cansada
de vestir a solidão
tem a voz amordaçada
de tanto chorar calada
por quem tem meu coração.

Já não dançam as gaivotas
que nos vinham acordar
dançam versos de Pessoa
ao ouvir cantar Lisboa
mesmo a sós se pode amar.

Aqui la fadista en un vídeo de casadofado, un fado Esmeraldinha que canta a la casa de fados Marquês da Sé a Lisboa. És probable que aquesta gravació sigui de l'any 2005, data en que va publicar el seu primer CD d'autor "Fragmento do Fado".

Per cert en aquest enllaç a Fadocravo, podem obtenir les adreces de les cases de fado d'Alfama, una inestimable ajuda gràcies a fadista l'editora del blog

Julguei endoidecer

Tristão da Silva / Júlio Proença *fado esmeraldinha*
Repertório de Carlos ramos
Julguei endoidecer quando partiste
Ficando entre nós dois, funda barreira
Caíu dentro de mim, a noite triste
Feita de sombras negras, sem clareira

Durante dias, fui folha caída
Que o vento vai levando por aí
Fumei, chorei, bebi, mal disse a vida
E desejei morrer, morrer por ti

Morrer por ti eu quiz, porque a saudade
Falou em mim, mais alto que a razão
Não me deixando ver esta verdade
Não és homem que valha esta paixão

Quero voltar á vida que vivi
Quero voltar a ser, tal como outrora
Maldito seja o dia em que te vi
Bendito sejas tu, p'la vida fora